Szukam czegos optymistycznego do napisania, bo te ostatnie dni jakies takie nie bardzo byly. Nawet u nas temperatura do -14 spadla (a gdy Filip przychodzi do szkoly przed 7.45, to czeka z innymi dziecmi na dworze :/ Ordnung muss sein :/).

Okruchy:

Zosia:
- Mama, ja chce talezyk do ciastka!
- To idz do kuchni i sobie wez!
- Ale ty masz dlugie racki! (no mam, jak na moj wzrost...)

W samochodzie, maz wlacza GPS-a. Zosia na tylnym siedzeniu: "Podaj cel!"
Wyjasniam: mamy GPS, gdzie mozna wprowadzac polecenia mowiac. Nie wiem, jaki jest polski odpowiednik (wprowadz cel, wybierz cel?)

Jeszcze zostaly nam trzy tygodnie do czwartych urodzin Zosi, a prezent dla niej wybralam troche jak dla siebie, to takie moje niespelnione marzenie z dziecinstwa - domek dla lalek. Taki drewniany, do tego mebelki i lalki, troche staroswiecki. Na Barbie przyjdzie pewnie czas z pierwszymi dziewczynskimi przyjazniami, gdy trafi na lepiej wyedukowane kolezanki :P Ja jestem z tego pokolenia, ktore na Barbie sie nie zalapalo (choc marzylam o lalce z dlugimi wlosami do czesania), w ogole wolalam misie, a ksiazki to juz wrecz kochalam (i tak mi zostalo :P). Ale ten domek dla lalek... Musialam sobie zrobic z kartonu :P

Nie wiem tylko, w jakim skladzie zamelduje sie moja rodzina, czy tylko mama, czy siostra i jej chlopak dostana urlop i przyjada tez. Tata wtedy dolaczy tez do nich, bo autobusem jezdzic nie lubi, a samochodem w dalekie trasy sam juz nie jezdzi. Jak to moja rodzina, zdecyduja pewnie w ostatniej chwili... Dzieci moje juz sie doczekac nie moga - a ja mam nadzieje, ze ten entuzjazm z wiekiem nie oslabnie ;)